Personen - Twee markante Nijtsjerksters
It Keapmantsje, 1962
Jarenlang woonde Lieuwe Sijtsma, in het dorp beter bekend als ‘It Koopmantsje’, op de hoek van De Buorren en De Lyts Ein. Van de drie woningen die daar in een blokje stonden (tot de afbraak in 1975) bewoonde hij het meest linkse.
Voorheen woonden zijn ouders daar ook, maar toen vader Ruurd Sijtsma in 1950 overleed, werd Lieuwe zelf ‘de keapman’. Hij dreef er een sigarenzaak en was een begrip in het dorp. Ook al had hij een handicap, hij redde zich prima.
De schoolkinderen wisten It Koopmantsje ook te vinden, vooral als je in de hoogste klas zat. Hoofdmeester Anne Wiersma was een verstokt roker, ook in de klas (dat kon toen noch!) en geregeld had hij een nieuw pakje Miss Blance nodig. Nou eventjes de school uit en naar It Koopmantsje wilden alle kinderen in ‘klas zes’ best wel!
Rolstoel voor Wybe Kloostra
In de jaren 60 van de vorige eeuw werd er in Easternijtsjerk een actie georganiseerd om Wybe Kloostra aan een rolstoel te helpen. Bij dit soort zaken had dokter Dekker meestal een leidende rol, hij was een man met gezag in het dorp. Zelf zat hij deze keer niet in de commissie, maar nam zijn vrouw de honneurs waar.
Wybe is nog een aantal jaren in het dorp blijven wonen, maar moest later naar Wolvega verhuizen waar hij nog een poos in Lindenoord heeft doorgebracht.
Vlnr: mevrouw Dekker, Maaike van der Wagen, Easge Blom, Johannes Holwerda (voorzitter), Auke van Kleffens, Richtsje van der Vliet en Neeltje Rispens (vooraan rechts).
In de rolstoel zit een glunderende Wybe Kloostra.
Elly Sijtsma vindt dit een prachtige foto en het roept bij haar herinneringen op. Ze weet dat Wybe elk jaar een dag op stap ging met de boot van het Rode Kruis. Wybe moest natuurlijk naar de aanlegplaats van de boot gebracht worden en dat deed smid Van Driesum (haar vader) meestal. De volgende dag kwam Wybe altijd even aan om voor het vervoer van en naar de boot te bedanken. Dan nam hij meestal iets lekkers mee voor de kinderen Van Driesum.
Jellie Zeilinga herinnert zich dat Wybe bij mooi weer altijd bij overbuurman Johannes Holwerda op het erf stond:
‘Als we daar langs gingen op weg naar school groetten wij hem uitvoerig en dat vond hij dan prachtig.’
