Personen - Sijbren Postma, motorcoureur
Geboren in 1915 in Hardegarijp, waar hij vrijwel zijn hele leven woonde, is er voor Sieb Postma toch een plaatsje ingeruimd in het dorpsarchief van Easternijtsjerk. Hij was namelijk in 1935 en 1936 inwoner van ons dorp: hij was monteur en chauffeur bij het busbedrijf van Eelze Weidenaar aan de Buorren. In die jaren deed hij ook mee aan de beroemde TT-races in Assen. De Easternijtsjerksters zullen toen vast trots zijn geweest op hun beroemde dorpsgenoot! In het venster van Jan van der Lei is al geschreven dat Sieb en Jan elkaar uitdaagden als ze met hun motoren oefenden op de bochtige weg van Eanjum naar Dokkum, of een snel rondje probeerden te maken over het bochtige weggetje Mitselwier-Easternijtsjerk. Veel dorpsgenoten fietsten speciaal naar de Wetsensertille om de mannen te zien langskomen.
Na de lagere school kon Sieb kiezen uit werken op de boerderij of verhuizen naar Mullum bij Harlingen waar zijn zuster woonde. Geertje was getrouwd met Jan Visser en die had een garage voor auto’s en motoren. Sieb kwam bij zijn zwager en zus in de kost en leerde op deze manier de motortechniek kennen en toen hij in 1931 rijbewijs C haalde, mocht hij rijden op motoren die niet harder mochten dan 30 km per uur. Hij was al gauw in het bezit van een Douglas en die kon behoorlijk sneller dan 30! Dat moest natuurlijk uit worden geprobeerd op de rechte weg tussen Mullum en Hjelbeam. Hij werd aangehouden door een marechaussee, maar toen de controle zou plaatsvinden wilde de motor niet harder dan 20 km: Sieb had de vóór-ontsteking veranderd in een ná-ontsteking! Zodra de marechaussee uit zicht was, werd dit natuurlijk gauw weer veranderd!
Toen hij achttien jaar werd, kreeg hij de beschikking over een Royal Enfield waarmee hij deelnam aan vele grasbaanraces.
In 1935 was het zover: Sieb zou starten in de TT van Assen! Hij deed mee in de 350cc-klasse met de Lady van zijn zwager Jan Visser die zelf op deze Lady in 1934 een 10de plaats had behaald. Jan had evenwel nu een snellere motor voor de 250cc-klasse tot zijn beschikking, dus moch Sieb de Lady gebruiken. Het ging prima met Sieb want hij werd 12de in een internationaal veld deelnemers. Hij had een tijd van 3 uur, 4 minuten en 40 seconden en kwam daarmee 26 minuten achter de winnaar over de streep! Hij was ‘út de liken’ omdat de motor nog geen vering had en hij daarom zijn voeten zo nu en dan van de steunen afhaalde!
In 1935 wilde zijn zwager zelf de Lady gebruiken en kreeg Sieb een Norton in handen voor de 500cc race. Dat ging echter niet goed want hij ging onderuit in een bocht, krabbelde wel overeind, reed verder, maar niet lang daarna gaf de motor het op. Het zou zo’n 10 jaar duren voor Sieb weer op de TT van Assen startte. Hij had intussen een Guzzi gekocht, een Italiaanse motor uit 1939, waarmee hij in 1946 verschillende races in België zou rijden waar hij een aantal keren een tweede plaats bemachtigde. In de jaren daarna was het kwakkelen met de Guzzi, alleen op het vliegveld in Leeuwarden stond hij twee keer op het podium. Daarom wilde Sieb voor het seizoen 1949 begon met zijn motor naar de Guzzi-fabriek in Italië om te zien of ze daar iets aan de motor konden verbeteren. Hij en zijn vrouw reden met hun eigen Citroën, waarvan de rechterstoel voor en achter uit de auto waren gehaald, samen naar Italië, zijn vrouw zat dus achter Sieb!
De verbeteringen die er in de Guzzi-fabriek aan de motor werden aangebracht zorgden ervoor dat 1949 een topjaar werd voor Sieb Postma: hij won alle vier races en werd daarmee Nederlands kampioen, een felicitatie vanuit de Guzzi-fabriek werd per telegram naar Hardegarijp gestuurd! Ook in 1952 en 1954 werd Sieb Nederlands kampioen, de Guzzi was toen al 15 jaar oud!
Sieb was steeds een slechte starter, maar haalde tijdens de race de een na de ander in. In de eerste race van 1949 startte hij zelfs als laatste en won de race toch. In Etten prutste hij nog wat aan de machine toen de eersten al weg spurtten, toch werd hij als eerste afgevlagd!
Bij de TT-races in Assen was hij twee keer de beste Nederlander, in 1952 werd hij zesde en in 1953 negende.
Sieb reed niet alleen voor het eerste plek, het rijden zelf gaf hem de meeste voldoening. In 1954 reed hij bijvoorbeeld in Tubbergen toch mee hoewel hij het kampioenschap al in z’n broekzak had. Door te starten had hij dat kunnen verspelen, maar op een natte baan won hij toch het duel met zijn belangrijkste tegenstrever Henk Steeman. Hij vond het ook belangrijk dat alle rijders gelijkwaardig materiaal hadden, zodat de beste coureur zou winnen en niet degene die het meeste geld had om een betere motor te kunnen kopen. Daarom maakte de TT in Assen ook niet de meeste indruk op hem (‘dure’ buitenlandse motoren!) maar vond hij de landelijke wedstrijden in, vooral Tubbergen, maar ook Zandvoort, Etten-Leur en ’t Zand (Groningen) of het vliegveld in Leeuwarden veel mooier en spannender.
Hij heeft ook veel in het buitenland gereden: Duitsland, België, Italie, Oostenrijk. In Oostenrijk stond hij tot zijn verbazing op de eerste rij, maar ongelukkig genoeg schoof hij in de eerste bocht onderuit en werd hij aangereden door degene die achter hem reed en sloeg hij met z’n ribbekast op de olietank. Hij raakte in het ziekenhuis, zijn vrouw stond nog op het middenterrein, maar kon later het ziekenhuis lopende verlaten.
‘Wy hâlde no mar ris op mei dy grappen’, soe frou Postma sein ha. De zaak in Hardegarijp was pas verbouwd, het risico werd te groot. Helemaal ophouden met snelheidssporten kon Sieb Postma toch niet want hij heeft nog meegedaan aan verschillende autoraces, ook de Tulpenralley reed hij een paar keer: met Jan van der Lei als mede-coureur !!
Colofon
Tekst van Otto Kuipers, medewerker Tresoar in 1996
Bewerkt door Reinder Tolsma, 2026
