In 2002 haalt Wiebe Westra de krant omdat hij de laatste ‘dyksmelker’ is tussen de Waddenzeedijk en de dijk rond de Peazemer Lannen. Voorheen waren er in Peazens heel veel kleine boertjes die een paar koeien ‘inschaarden’op en achter de dijk, in eigendom bij het waterschap. Als de koeien voor het eerst naar de dijk werden gebracht in het voorjaar, was dat een hele belevenis, de ouderen in Peazens kunnen daar nog kleurrijk over vertellen.Nu is Westra nog de enige dyksmelker, maar hij schaamt er zich niet voor, integendeel hij geniet er elke dag van. Tweemaal per dag komt hij met de trekker, een weidetankje van 250 liter en drie melkapparaten naar zijn koeien achter de Waddenzeedijk. Het zijn ook nog bijzondere koeien, ze zijn van het Fries Roodbonte ras. Toen hij vanuit Ljussens naar Sjoarda verhuisde, naar de boerderij van zijn schoonvader Geert Dam, verruilde hij zijn MRIJ-vee voor Friese Roodbonten. Ze geven minder melk dan de Holsteiners maar zijn erg sterk: een gebruiksvriendelijke koe, zegt Westra. ’s Winters staan ze op de boerderij in een potstal, de mest gebruikt hij voor het landbouw-gedeelte van zijn bedrijf, broccoli, suikerbieten en graan. Als de ganzen in de herfst terugkomen uit het noorden, gaan de koeien op stal: ‘Een dagje ganzen en het land ligt bezaaid met stront en ‘dan sette de kij der gjin bek mear op.’De journalist zet Westra treffend neer:‘Gezien het extensieve, milieu- en diervriendelijke karakter van zijn bedrijfsvoering zou Westra met gemak biologisch kunnen gaan boeren. Voor zijn melk zou hij dan 5 cent per liter meer kunnen beuren. Toch is de biologische sector niet aan hem besteed. ‘By dy klup fiel ik my net thús. Sy binne net sa representatyf. Op de measte hiemen fyn ik it mar in grutte binde.’ Is het commentaar van Westra.

Jarenlang waren er Playbackshows in dorpshuis De Terp, georganiseerd door Dorpsbelang. Velen hebben hun kunsten laten zien. Prachtig uitgedost ook.  Er zullen vele foto's in Easternijtsjerk en daarbuiten aan deze publiekstrekker herinneren. We zien ze graag komen; foar yn ús  Doarpsargyf !!! In 1985 was de eerste playbackshow met 12 talenten. Dieta Holwerda en Sijke Meinsma zijn de winnaars met  het nummer "When the rain begins to fall". In 1986 waren  er twee shows, op 27 januari was er een Soundmix en Playbackshow in Bar De Donge en op 17 november een Playbackshow in De Terp met 15 deelnemers.De presentatie werd in de Terp verzorgd door Judith Moes uit Anjum.Juryleden: Geertje Wiersma, Lieneke Kingma en Piet van Houten.1e prijs Anne Gerrit Elzinga met Runaway van Bon Jovi2e prijs Margriethe Braaksma als Dolly Parton3e prijs Ale Siemen van Kammen met Tell me why, Musical Youth. In 1987 waren er veel jeugdige deelnemers. Er werd gestreden in twee klassen.De presentatie werd verzorgd door Klaas Jan Moltmaker.Juryleden: Lieneke Kingma, Klaske Elzinga en Roelof Moltmaker1e prijs basisschool jeugd Ale Siemen van Kammen met Ochtendhumeur van Kinderen voor kinderen.2e prijs Peter Tolsma, Peter Holwerda, Gert van der Meulen en Sytse van der Woude met Time has come van Europe. 1e prijs Oudere jeugd Gezina van Kammen als Cindy Lauper met het nummer Change of heart.2e prijs Margriethe Braaksma als Pat Banatar met het nummer Promises in the dark. In 1988 was er zelfs een soundmix en playbackshow. In 1990 zagen we een playbackshow met veel talentvolle optredens. Er waren geen deelnemers voor de soundmix. In 1992 was er op vrijdag 13 november in De Terp weer een Soundmix - Playbackshow met een A en B catogorie. Zie de deelnemerslijst bij documenten. Het is nog niet bekend wie er toen met de prijzen vandoor gingen. 1993, De playbackshow werd een daverend succes, o.a. door het optreden van 'Kinderen voor Kinderen'. Ook hiervan is nog de lijst / volgorde van optreden bekend. 1994 Playbackshow met 14 deelnemers. Winnaars Gert-Jan en Sietske Overeem In 1995 is er opnieuw een Playbackshow in dorpshuis De Terp. Theunis Linthof van Dorpsbelang opent de avond. Gerard Sijtsma deed de presentatie en het geluid was in handen van de firma Faber.Het werd weer een avond van hoog niveau. Nummers uit Miss Saigon, van Vera Mann, Dorus en Freddy Mercury, Lee Towers en Anita Meijer en Sugar Lee Hooper o.a kwamen voorbij.Prijswinnaar in Catogorie A t/m 14 jaar was Aukje Faber - Vera Mann.Catagorie B vanaf 14 jaar waren Annemiek Terpstra en Anneke Postma - Rednex zie NDC 13 nov 1995 in Documenten.Op de foto zien we alle deelnemers. 1996, Op 21 november is er een Prima Playbackshow in De Terp (met foto deelnemers) Deelnemers kregen een vaantje uitgereikt. 1997, op 17 november zien we een wereldact tijdens de Oosternijkerker Playbackshow met Yme Braaksma en Marjanne Eelkema. 1998, op 16 november is er een  Super-playbackshow in Oosternijkerk. met foto van Geartsje Weidenaar 1999, op 18 november is er weer Veel talent playbackshow De Terp 2000, op 13 november schrijft de krant 'Fijne Playbackshow Oosternijkerk' 2001, op  9 en 12 november is de Playbackshow een show met wereldartiesten in De Terp 2002, op 21 november is er een 'Bruisende Playback' in De terp 2003, op 24 november 'Kwaliteit playbackshow Oosternijkerk' 2005, op 24 november zien we weer 'Wereldartiesten' op playbackshow in De Terp 2006, op 16 november zijn er 'Artiesten met X-factor' in Oosternijkerk, Playbackshow met o.a. Anne Simon Tolsma 2007, op 15 november stralen er 'Sterren' in Oosternijkerk tijdens de Playbackshow. 2010, een succes voor de jeugd in de Playbackshow. Er zijn twee catagorieën tot 12 jaar en van 12 tot 18 jaar.

Bewonder het Wonder is de titel van deze kerstmusical  De organisatie van deze musical lag bij Griettina Jongeling, Ineke Prins en Jelina Heeringa. De eerste twee vanuit de functie van jeugdouderling en Jelina als kerkrentmeester. Al vroeg wordt ook Annie Bremer gevraagd om te helpen bij de regie.  De plannen voor de kinder- kerstmusical beginnen al vóór de vakantie in 2025. De jeugdouderlingen vragen de spelers en vertellen over hun plannen. De enthousiaste reacties van velen werkt stimulerend.  Op 14 september starten de wekelijkse repetities.Elke zondagmiddag repeteren van 17.00 – 18.00 uur in It Koetshûs.Het blijkt een flinke groep mensen te zijn, dat vraagt wat van de leiding. Aandacht geven, luisteren, laten meedenken, samen praten over de rollen, personages, de  kleding en attributen. Af en toe mist er eens iemand, maar eigenlijk is iedereen heel trouw aanwezig en we krijgen tekst en liedjes vrij snel onder de knie. In It Koetshûs krijgt wekelijks de herberg van Elias meer vorm, met de balie waar boekingen worden gedaan door gasten.Maar als Jozef en Maria er aankomen, is alles volgeboekt.Dit gaat Jochebeth aan het hart, zij neemt hen mee naar de stal en is een luisterend oor voor Maria.Er komen herders en de Romeinen horen van de geboorte. De Wijzen brengen geschenken voor het kindje wat geboren is. Koning en Herder, het Wonder. Het stuk speelt in negen scenes:Scène 1  : VolgeboektScène 2  : Ontevreden gastenScène 3  : De 3J’sScène 4  : MariaScène 5  : Een grotere rolScène 6  : Dollen met RomeinenScène 7  : KraambezoekScène 8  : Koning en HerderScène 9  : Het kindje in de kribbe Liederen zijn:  Het cadeau van God (met refrein zaklampen op de ster gericht) Het lied van verwachting (solist Maria en koor) We komen even binnenvallen (herders en koor) Het lied van de vervulling (solist Maria en koor) TerugkijkendLeuk was dat iedereen mee kon denken over zijn/haar rol.Daar leende deze musical zich ook voor. Leerpunten tijdens de repetities waren: het spelen van een rol, duidelijk praten, je groot maken en aanwezig zijn als dat in je rol zit of klein en nederig zijn. Verwondering overbrengen. Rustig en goed je rol uitspelen. Verder moesten er heel wat attributen geregeld worden: koffers, vuurkorf, hout, kribbe op wieltjes, geschenken, alle gewaden, hoofdbedekking, schoenen en sieraden. En de lampjes voor het eerste en laatste lied. Na alle repetitieavonden ziet iedereen uit naar het spelen voor publiek. De plaatsen in de Theatertsjerke in Nes zijn snel uitverkocht, zodat ook op de generale repetitie gasten aanwezig zijn.Dylano doet de inleidende tekst, waarna het spel begint. Alle spelers doen het geweldig en boven verwachting.Ze zien er met de kleding, mooie grime geweldig uit in het passend decor. En het allerbelangrijkste, de boodschap kwam aan door het mooie spel en de prachtig gezongen liederen. De jeugd deelde zelf na afloop aan ieder een presentje uit; een engeltje met kaartje.

Minne Eelkema, directeur visafslag Lauwersoog. Woonde jarenlang in het boerderijtje Ald Each 1, maar was werkzaam op Lauwersoog. Hij was er directeur van de visafslag, verantwoordelijk voor de centrale inkoop van vissers en nauw betrokken bij de exploitatie van de haven. In 2002 staat er een heel artikel in de krant over Lauwersoog met Eelkema als middelpunt van het verhaal. Er zijn al heel wat plannen bedacht om de haven nieuw leven in te blazen, maar het komt maar niet van de grond. Het tweede gedeelte van het artikel gaat vooral over de vissers en de horeca-bedrijven in de haven. De conclusie van het artikel haalt de journalist uit de mond van Eelkema:Praktisch gezien kan hij maar één echte oplossing bedenken. De gemeenten, of andere overheden, komen over de brug met de benodigde € 6,5 miljoen voor noodzakelijk groot onderhoud. Het gaat tenslotte om de werkgelegenheid van een paar honderd mensen. Welgeteld 155 direct in en rond de haven. ‘Fral út Fryslân, Grinslanners binne hjir hast net’. Volgens Eelkema moet Cazemier, burgemeester van Dongeradeel, de kar maar trekken.Later zal Minne Eelkema in Harlingen dezelfde functie vervullen. Het boerderijtje aan het Ald Each