Jarenlang liep op het stukje weiland, met bos en dobbe achter Ropsterwei 14 eigendom van Staats Bosbeheer, een robuust Belgisch paard. Dat paard had wel een officiële naam (Cobby van het Bos) maar was in het dorp beter bekend als ‘Bella’. Wie die naam bedacht had is niet bekend, maar het zal wel een van de schoolkinderen geweest zijn die geregeld even bij Bella kwamen kijken en wat gras of wortelen kwamen voeren.
Dat Belgische paard was eigendom van Eelke Walsma, bewoner van de boerderij naast de gereformeerde pastorie aan de Mûnewei. Bella hoefde niet te werken want Eelke had geen koeien meer, hij zat liever op het bankje van de Boate’Hoeke om daar met zijn leeftijdsgenoten de laatse nieuwtjes uit te wisselen. Eelke stond in het dorp daarom ook wel bekend als ‘De Dokkumer krante’ vanwege zijn kennis van (en honger naar!) allerlei dorpsnieuwtjes.
Toen Eelke naar De Skûle verhuisde bleef Bella niet verweesd achter: de echtparen Heynen-Daan hadden met elkaar afgesproken dat als Eelke niet meer voor Bella kon zorgen dat zij die taak dan op zich zouden nemen. Abby en Pieter zorgden voor Bella zolang ze buiten liep en Els en Gunnar hadden nog een paardestal in hun boerderij waar Bella in het winterseizoen een plekje kreeg. Nadat de familie heynen in het jaar 2000 emigreerde, bleef de zorg voor Bella geheel bij de familie Daan.
Zo had Bella een fijne oude-dag, al leek het meer op alle dagen vakantie want in de 24 jaar dat ze leefde heeft ze nooit hoeven werken en werd er goed voor haar gezorgd. Ze had ook een geschikt plekje met genoeg gras en drinken: ze paste mooi bij het kleine natuurgebiedje van Staatbosbeheer, met rijen bomen en bij één van de twee bewaarde dobben in ons dorp.
Toen Staatsbosbeheer bij de school aanklopte met de vraag of er ook namen bedacht konden worden voor de kleine bosgebiedjes in het dorp, werden de volgende namen bedacht: ‘Reedridersbosk’ voor het ‘bos’ bij De Fiver en ‘Skoallebosk’ voor het terreintje waar Bella liep. Dat laatste ging echter niet door want intussen was bij de kinderen het Bellabos ingeburgerd en namen de volwassenen dat over.
De kinderen van de hoogste klassen werden ook uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de onthulling van het naambordje ‘Bellabosk’. Boswachter Bijlsma van Staatsbosbeheer hield een heel verhaal en twee kinderen mochten daarna de ‘verpakking’ verwijderden en daar stond het dan: Bellabosk !!
Zo blijft de herinnering aan de Belgische Bella in lengte van jaren bewaard door het bos dat naar haar genoemd is.
Veel kinderen van toen hebben goede herinneringen aan haar. Zo schrijft Karlijn:
‘Tsja, het gezellige dorpspaard wat altijd hinnikend aan kwam lopen als je haar riep.
Een super lieve knol die genoot van alle aandacht.
Leuk hè, ja ze reageerde altijd op het roepen van haar naam, ook al zag je haar niet’.
