Geregeld was het Dorpshuis in ons dorp in het nieuws: verbouw, nieuwbouw, uitbreiding, sponsoractie, vraag naar leden of vrijwilligers, enz.
In 1959, dus zes jaar voordat dorpshuis De Terp tot stand kwam, maakte het voorlopig bestuur een reisje langs verschillende dorpshuizen in onze provincie. Het doel was om ideeën op te doen die gebruikt zouden kunnen worden voor ons eigen dorp. De toenmalige secretaris en groot promotor van een dorpshuis, Marten Eatses de Jong, maakte het volgende (vaak humoristische) verslag van de reis.
RAPPORT
Van de reis van het voorlopig bestuur van de Stichting Dorpshuis op 23 september 1959, ter bezichtiging van enkele dorpshuizen in de provincie Friesland.
Zoals uit de notulen van de gehouden vergadering op 11 sept. blijkt is op 23 sept. de dag aangebroken, waarop het voltallige bestuur in gezelschap van de heer Apperloo een aantal dorpshuizen zal bezichtigen, waartoe wij ons om half tien ’s v.m. zullen moeten aanmelden in het Streekcentrum te Olterterp. Het ogenblik van vertrek is vastgesteld op 8 uur ’s v.m., terwijl voor de uitgestippelde reis van ong. 200 km gebruik zal worden gemaakt van de auto’s van de heren De Jong en Viet. Aanvankelijk weigerden beide wagens dienst; die van De Jong had geen stroom en de motor van de wagenvan de heer Viet een onvoldoende ontsteking. Door opdrukken gelukte het de beide wagens op gang te krijgen en kon de reis even na acht uur een aanvang nemen, nadat mevrouw Van der Lei gekleed en al uit bed was gehaald, waar ze zich kort tevoren met een zware hoofdpijn had nedergelegd. De hoofdpijn verdween echter als sneeuw voor de zon en werd de reis dus met grote opgewektheid aangevangen.
Ter wille van opengebroken wegen in Dantumadeel moesten we ‘omrijden’ en fungeerde mevrouw van der Meer aanvankelijk als wegwijster en zij loodste ons vrij spoedig naar de grote verkeersweg Groningen-Leeuwarden en droeg de leiding over aan de heer Viet. Na Beetsterzwaag werden we even misleid door een omgebogen wegwijzer van de ANWB, maar na enig zoeken arriveerden we precies op de afgesproken tijd op het Streekcentrum, waar we de heer Apperloo mochten begroeten, die ons reeds stond op te wachten.
Onverwijld werd werd er daarna full speed naar Ureterp gereden, waar we een juweel van een dorpshuis te bezichtigen kregen. Dit gebouw bevatte: een grote zaal voor 350 personen aan tafels, toneel, kleedkamer, grote kelder, bestuurskamer, tevens geschikt voor het houden van kleine vergaderingen, een kamertje voor het opstellen van projectie-toestellen, een ruime keuken, hal en gangen, tevens ingericht als garderobe, en in een zijvleugel, een zaal plaats biedend aan 40 à 50 personen en eindelijk een zaal voor 60 à 70 personen.
Het geheel was keurig verzorgd. Alleen de vloerbedekking vond niet voldoende waardering en is moeilijk te onderhouden. Niettemin hebben we dit dorpshuis goed in ons opgenomen omdat wij het ideaal vonden en zo’n geval in ons dorp graag verwezenlijkt zullen zien, desnoods in alles wat kleiner van opzet. De gepresenteerde koffie smaakte uitermate best, zo goed, dat de heer Apperloo adviseerde om bij de betaling maar een stevige fooi te geven. Maar onze penningmeesteresse kon geen cent kwijt aan de conciërge! Het is dan ook te begrijpen, dat bij het hartelijk afscheid woorden van welgemeende dank voor alles wat we gezien en genoten hadden, niet heeft ontbroken.
Van Ureterp gingen we naar Lollum. Al direct gaf de heer A. vol gas, op de voet gevolgd door de heer Viet met de dames. De secr. en de voorzitter volgden in de derde wagen, maar konden de spurt niet volhouden omdat ze onder Ureterp gedwarsboomd werden door een onbeleefde vrachtwagenchauffeur (…) meermalen de snelheidsbeperkende verkeersborden ten spijt – de achterste wagen moest dan telkens afzakken gezien de chauffeur (=Marten de Jong) een niet geüniformeerde opperwachtmeester van de Rijkspolitie naast zich vervoerde (=Zondervan, voorzitter, was politie-agent) met een 100 km vaart op Lollum aan.
In Lollum was een alleraardigst dorpshuis ontstaan door de verbouwing van een oude drieklassige school. Hoewel niet nieuw en minder modern als in Ureterp is dit een voorbeeld van een prachtig dorpsinitiatief. Vooral de grote zaal voor 200 personen, die tevens ingericht is als gymnastiekzaal doet het goed. Voor Oosternijkerk, dat bijna tweemaal zo groot is als Lollum, zouden we alles wat ruimer wensen. Met het aangrenzende sportveld vormt het dorpshuis in Lollum een ideaal geheel. Een geheel om jaloers op te zijn. Het bestuur van de stichting dat ons hier verwelkomde, is dan ook met hun ‘geval’ zeer ingenomen. Het bleek ons hier, dat zelfs met eenvoudige middelen zeker wat goeds tot stand gebracht kan wordn.
Van Lollum werd naar Franeker gereden, waar we in hotel De Valk een behoorlijke koffietafel lieten zetten, na eerst een kop soep naar binnen te hebben gelepeld. De ober van De Valk bleek iets anders over het onthaal van gasten te denken dan de conciërge van Ureterp. Zelfs was de penningmeesteresse niet in staat om de rekening uit de meegebrachte penningen te voldoen en moest een der heren haar tijdelijk bijspringen.
Vanaf Franeker werd de reis voortgezet naar Menaldum. Weer werd er heftig gespurt. Opnieuw raakten wij elkaar kwijt, zodat de kopgroep bij het in aanbouw zijnde en de staart bij het afgedankte dorpshuis belandde. Maar we hebben elkaar teruggevonden! In Menaldum werden we niet veel wijzer. Men was hier bezig een afgedankte pastorie te verbouwen, terwijl achter de pastorie een grote zaal verrijst. Een commissie van ontvangst stond ons niet op te wachten. Achteraf is gebleken, dat die er wel was, maar ‘ergens anders’ zat. Al spoedig waren we uitgekeken en concludeerden: Ook hier een geslaagd geval.
In een wat rustiger tempo dan tot nu toe het geval was hebben we de reis verder voortgezet via Leeuwarden en Zwartewegsend naar Murmerwoude (…) waar het buurthuis ‘De Sprankel’ nog bezichtigd werd. De hier van Mulo-school tot dorpshuis verbouwing is prachtig geslaagd. Hier kregen we wel het beste een indruk over allerlei festiviteiten, bijeenkomsten, cursussen enz. die ondergebracht kunnen worden in buurt- en dorpshuizen. Ook dit bezoek was zeer leerzaam en zullen we hier zeker van kunnen profiteren.
Eindelijk ging het huiswaarts, na in Dokkum de secretaris nog even de gelegenheid gegeven te hebben zijn laatste bezoek te brengen aan de tandarts voor het afhalen van een nieuw kunstgebit.
Om ongeveer vijf uur namiddags arriveerden wij weer in ons dorp, na een drukke, leerzame en naar wij hopen een zeer belangrijke dag achter de rug te hebben in verband met de stichting van een dorpshuis ter plaatse.
(NB. Het zou nog 6 jaar duren voor dorpshuis De Terp werd gerealiseerd!)
Colofon
De Doarpsskille 1985- 1 en 2
